close
تبلیغات در اینترنت
خرید دامنه
ادبیات فارسی را پاس بداریم

zabankohan

<-PostAuthor->

zabankohan

http://zabankohan.rozblog.com/

ادبیات فارسی را پاس بداریم

حکایت (دو موش)

ادبیات فارسی را پاس بداریم

<-BlogAbout-> بگذر از میان علم البته با علم

ادبیات فارسی را پاس بداریم

 
کاربر مهمان، خوش آمديد!   امروز  
 
فهرست اصلی
لینکهای سریع
صفحه اول
آرشیو
ایمیل
موضوعات





آرشیو مطالب

لینکستان
آرشیو تماس با ما


حکایت (دو موش)

نویسنده:محمد مهدی کرد

داستان دو موش

ای پــسر لحظه ای تو گوش بده      گـوش بر قصیۀ دو مــوش بده

کــه یـکـی پیـر بـو و عـــاقـل بود      دگری بچه بـود و جـاهـل بـود

هـر دو در کـنــج سقف یک خانه       داشــتــند از بــرای خـود لانـه

گربه ای هم در آن حـوالـی بـود      کز دغل پر، ز صدق خالی بود

چشم گربه به چشم موش افتاد       به فریبش زبان چرب گشاد

گفت ای موش جان چه زیبایی          تو چرا پیش من نمی آیی

هر چـه خواهد دل تو، مـن دارم           پیـش مـن آ که پیش تو آرم

پیر موش این شنید  و از سر پند       گفت با موش بچه کای فرزند

نـروی، گـربه گـول مـی زنـدت      دور شو، وارنه پوست می کَنَدت

بـچـه مـوش صـفیه بی مـشعر         ایـن ســخـن را نـکرد از او بـاور

گفت منعم ز گربه از پی چیست      او مرا دوست است، دشمن نیست

گربه هم از قبیله موش است            مثل ما صاحب دم و گوش است

توببین چشم او چه مغبول است     چه صدا نازک است و معقول است

باز آن پیر موش کار آگاه                گفت با موش بچۀ گمراه

به تو می گویم ای پسر در رو           حرف این کهنه گرگ را مشنو

گفت موشک که هیچ نگریزم             از چنین دوست من نپرهیزم

گربه زین گفت و گو چو گل بشکفت    بـار دیـگر ز مـکر و حـیله بگفت

من رفیق تو ام مترس بیا             ترس بیهوده از رفیق چرا

پیر موش از زبان آن فرتوت           ماند مات و معطل و مبهوت

گفت وه این چقدر طنّاز است          چه زبان باز و حیله پرداز است

بچه موش صفیه بی ادراک          گفت من می روم ندارم باک

بانگ زد پیر موش کای کودن           اینقدر حرف های مفت نزن

تو که باشی و گربه کیست، الاغ        رفتن و مردنت یکی است الاغ

گربه با موش آشنا نشود              گرگ با بره همچرا نشود

بر دغل گربۀ به فن استاد             باز آهسته لب به نطق گشاد

گفت این حرف ها تو گوش مکن        گوش بر حرف پیر موش مکن

پیر ها غالباً خرف باشند          از ره راست منحرف باشند

نُقل و بادام دارم و گردو          من به تو میدهم بده تو به او

بچۀ حرف نشنو ساده                    به قبول دروغ آماده

سخن کذب گر به صدق انگاشت        رفت و فوراً بنای ناله گذاشت

که به دادم رسید مُردم من          بی جهت گول گربه خوردم من

دمم از بیخ کَند و دستم خورد           شکمم پاره کرد و گوشم برد

پنجه اش رفت تا جگر کاهم         من چنین دوست را نمی خواهم

پیر موشش جواب داد برو               بعد از این پند پیر را بشنو

هرکه حرف بزرگ تر نشنید               آن بیند که بچه موش بدید

محمد مهدی کرد شنبه 03 اسفند 1392  نظر بدهید!

آخرین مطالب ارسالی
معرفی اشخاص و آثار مربوط به آنها
( انواع شعر از لحاظ شکل )
دانلود دیوان اشعار شاعران ایران زمین
دستور زبان فارسی (انواع فعل)
گزیده‌های از دست نوشته‌های چاپ نشده زنده یاد "امیرحسین فردی"
نقد نظریه نمادین در باب زبان وحی در آخرین شماره از فصل نامه «الهیات و حقوق»
ارزو ها
حاجی آقا - صادق هدایت/معرفی کتاب
مستزاد چیست؟
قطعه چیست؟
درباره وب
زبان فارسی، زبان مادری برای همه ی مردم ایران زمین

آمار کاربران
 
چه کسانی به ما لینک دادند؟

نوسندگان

لینک دوستان

بخش ویژه

صفحه اصلي  |  آرشیو |  لینکستان  |  تماس با ما |  طراح قالب